Brownsberg en Fredberg

Jawel we leven nog hoor. Speciaal voor deze gelegenheid een extra lange blog. Waar waren we gebleven? Het gaat allemaal zo snel dat het lastig wordt om ieder moment te reproduceren. Maar goed… we hebben ons verblijf in Brownsberg (eindelijk) verlaten. Hier wordt 85 % van al het wildlife in Suriname waargenomen. We hebben inmiddels drie nachtelijke excursies achter de rug. Eén in Palulu en twee hier in Brownsberg. In Palulu zijn we uren op zoek geweest naar de bushmaster. Een  helse tocht over boomstammen, waterpartijen en vooral heel veel bushbush. Helaas niets gevonden, maar de tocht was geweldig. We hebben enorm geluk dat Dick mee is gegaan. Deze man ziet werkelijk alles. De volgende ochtend stond een tocht naar Brownsberg op het programma. Een uurtje rijden op een normale weg, maar nadat we eten hebben ingeslagen in Brownsberg, stond werkelijk een bizarre tocht naar boven. Nog niet eerdere zo’n weg gezien. Kuilen van hier naar Tokio. Chauffeur Juan verdient een standbeeld! Een uur rijden in amper 8 kilometer over een weg met giga kuilen en plassen. Met een normale auto zou je nog geen  5 meter gereden hebben om vervolgens volkomen vast te zitten. Iedereen die dit een keer heeft meegemaakt kan hier over meepraten. Brownsberg is een soort plateau met een spectaculair uitzicht over het Brokopondomeer. Dit meer voorziet Suriname van stroom enig zo groot als de provincie Utrecht. Op dit plateau zijn zoveel dieren, dat over de hele wereld biologen en vogelliefhebbers er op af komen. De accommodatie waar we drie nachten zouden verblijven konden we niet makkelijk vinden.Wel zagen we een soort plein met allemaal barakken. Een urbex-fotograaf zou jaloers zijn. Tot overmaat van ramp bleken deze barakken onze huisvesting te worden!!! Tja…waar moet ik beginnen? Zelden zo’n aftands onderkomen gezien. Hier zou je eigenlijk niemand mogen laten slapen. Ik heb gelukkig een metgezel in mijn kamer… een vleermuis!!!! Alles valt uit elkaar, de plee is te goor voor worden. De douche is koud, matrassen zijn versleten.En zo kan ik nog even doorgaan. Gelukkig hebben we met de ingekochte schoonmaakspullen de boel enigszins kunnen cleanen. We wisten dat de accommodatie “sober” zou zijn, maar sober is iets anders dan slecht. Op het moment van schrijven, moeten we nog 1 nacht doorbrengen. eigenlijk 1 nacht te lang. Het is hier mooi, maar ik had er gewoon meer van verwacht. Ik kan ook het brood met schimmel niet aanbevelen. Is er dan niets leuk hier? Oh jawel… Herping is geweldig! Als het donker wordt dan verschijnen tientallen  kikkers die blaffen als honden. EN de jungle komt tot leven. DIt is echt een belevenis om niet te vergeten! We zijn drie avonden tot 23.45 uur op zoek gegaan naar dieren. We vonden een geweldige groene parrotsnake, gewoon hier op het terrein. Maar ook een lanspunt slang (einde vakantie als je gebeten wordt), een buidelrat, een trompetvogel, een vogelspin, een knolstaartgekko, hagedissen, diverse vogels en vooral heel heel veel kikkers. Voor mij absoluut het hoogtepunt! Wat zijn deze beesten mooi. De glaskikker, de bladpad, de hoornkikker en natuurlijk de verschillende soorten boomkikkers. Gisteravond zijn we op zoek gegaan naar de emerald treeboa. Op een open truck met grote zaklantaarn hebben we een uur of twee lang langs alle boomtoppen gereden, maar helaas geen geluk. Morgen naar de Fredberg. Eigenlijk 1 dag te lang hier geweest, maar hopelijk wordt de Fredberg straks een topper. Samengevat, Brownsberg by night is zeer de moeite waard, maar voor de rest viel het tegen. Grote kans dat over twee jaar dit alles opgegaan is in de natuur. Ontzettend jammer, want dit gebied heeft zoveel potentie om er iets moois van te maken op het gebied van ecotoerisme.

FREDBERG

3 februari….We zijn op de Fredberg! Vanochtend om 9.00 uur zijn we vertrokken naar Fredberg. Een rit van een paar uur, nog meer het binnenland in. De weg van Brownsberg naar beneden was al een hel, maar het laatste deel naar Fredberg was minstens zo erg. Maar we zijn er! EIndelijk wifi! eindelijk een mooie accommodatie, eindelijk lekker eten, eindelijk kolibries, en eindelijk een schone onderbroek! Het is hier paradijselijk. Super warm, dat wel. Hier verblijven we vier nachten. We gaan onder meer de berg beklimmen. Een tocht van drie uur om daar te overnachten in hangmatten. Helaas kreeg ik op het moment van uitstappen direct 40 appjes binnen. Mijn vader ligt heel slecht en de kans is groot dat hij het niet haalt voordat ik weer thuis ben. Dit scenario was ingecalculeerd toen ik vertrok. Maar het valt toch tegen als je er echt mee wordt geconfronteerd in de wetenschap dat je je vader wrs niet meer levend gaat zien. Het voelt vreemd om dan een vrolijk blog te schrijven, terwijl je vader zo ziek is. Maar ik heb toch besloten om jullie op de hoogte te houden van onze avonturen. 

Het is nu 17.30 . Ik heb gezwommen in de rivier, mijn baard van 6 dagen er af gehaald en een heerlijk biertje achterover geslagen. Hier houden we het wel een paar dagen uit. Morgen weer een nieuw blog!