Suriname reis 2026: Een fotografisch avontuur

Het zit er op. Drie weken Suriname. Vanmiddag rijden we terug naar het vliegveld en dan vliegen we om 17.15 terug naar het koude Nederland.We gaan van 32 naar 2 graden. Daar word je niet vrolijk van. Wat een geweldige reis was dit. Zoveel gezien, zoveel beleefd. Straks ca. 4000 foto’s uitzoeken en proberen weer in het ritme te komen. Dat zal een hele klus worden.Er is in Suriname nog genoeg te beleven, dus ik sluit niet uit om nog een keer terug te keren. Iedereen die dit blog heeft gevolgd wil ik bedanken! Ik hoop dat jullie een beetje meegekregen hebben van wat we allemaal hebben meegemaakt. 

In Suriname zijn er ongeveer 700 verschillende soorten vogels waar te nemen. Arie, onze vogelexpert houdt een lijst bij van alle vogels die hij heeft gezien. DE teller staat op 171. Een simpele berekening van geeft de uitkomst dat ik ongeveer de helft heb waargenomen. Waarom? Dat komt omdat de meeste vogels zich bevinden in de bospapaya. En als je als Haagse stedeling niet weet wat een bospapaya is, dan mis je de helft. Pas gisteren heeft onze gids uitgelegd hoe een bospapaya eruit ziet. Een kale stam met grote bladeren. Voor hem gesneden koek, maar ik durf te wedden dat hij nog nooit een beukenboom of naaldboom heeft. Ook met een laserpointer is het niet gelukt de juiste locatie waar te nemen. De natuur is niet te sturen…zelfs niet met een heeft een laserpointer. Helaas hebben weeen van de grootste roofvogels ter wereld op een haar na gemist.  Hij zat vast  in een bospapaya. Dan wordt het een lastig verhaal. Vanochtend gaan we nog een keer varen om deze grote jongen te spotten. Ik weet nu hoe een bospapaya er uit ziet. En wie weet breng de Peter laserpointer nu geluk. Zou het lukken om de teller op 172 te brengen? Cliffhanger…Vanmiddag vliegen we terug met onze Fiat Panda met vleugels. Een vlucht van een uur. We sluiten dan af in Sutopia. Nog een nacht daar en dan zit deze geweldige reis er op. Misschien nog 1 blog, maar alleen als we een harpij hebben gespot in een bospapaya.

Vanochtend om 9.00 uur zaten Harm en ik voor de Ipad. De uitvaart van mijn vader konden we met een livestream volgen. Alles leek goed te gaan, maar de verbinding kwam niet tot stand. Achteraf viel dit volledig te verwijten aan een ongelooflijk amateurisme bij de locatie die de uitvaart verzorgde. IK was zo boos, maar inmiddels heb ik het boek gesloten. Er is een kapitale fout gemaakt door de verbinding niet vooraf te testen. En ook de beloofde registratie (download) is niet gerealiseerd. Gelukkig heeft mijn vrouw nog wat gefilmd met haar telefoon en heb ik mijn zonen uitvoerig kunnen spreken. Het is goed zo. Het is niet meer terug te draaien, maar ik neem het de uitvaartmaatschappij enorm kwalijk voor deze grove blunder. Al met al een wat moeizame dag die gelukkig werd afgesloten met iets leuks. IK mocht twee uurtjes vissen op piranha’s. Gewoon hier in de rivier. IK kreeg wel een medewerker mee om de vissen te onthaken, want 1 verkeerde beweging en je ben vier vingers kwijt. Al bij de eerste ingooi ving ik een exemplaar van 5 kilo. De schrik sloeg om mijn hart toen ik ineens een kaaiman tevoorschijn zag komen. DIe had de dag van z’n leven, want van de vier piranha’s die ik heb gevangen, zijn er twee gevoerd aan de kaaiman. Het was een geweldige ervaring en een mooi slot van deze vreemde dag.

We zijn er! Dit wordt ons slotstuk van een geweldige reis. Vier nachten midden in de jungle. We zitten vierhonderd kilometer ten zuiden van Paramaribo. Bizar dit. Het is hier super de luxe! Van alle plekken waar we geweest zijn, is dit resort wel fantastisch onderhouden. Vanochtend zijn we om 10 uur vertrokken naar een piepklein vliegveldje, midden in Paramaribo. In een klein vliegtuigje (een soort Fiat Panda met vleugels) zijn we in totaal met 9 personen om klokslag 12.00 uur de luchtlijn gegaan. In de lucht heb ik een uur lang alleen maar oerwoud gezien. Ongelooflijk om een uur over een soort broccoliveld te vliegen. Na een uur zijn we dan geland op een soort airstrip van gras. Zien is geloven, want het is nauwelijks te bevatten dat dit resort midden in de jungle uit de grond is gestampt. Het is een duur tripje, hoor, maar het zat bij ons in het totaalpakket. We konden direct lunchen om daarna om half vier de boot in te stappen. Een koreaal is een lange boot, die zeer geschikt is om over de rivier te laveren. Ruim drie uur zijn we gaan varen over een prachtige rivier dwars doorvoert Amazonewoud. Een groene leguaan, een kaaiman, een capibara, een schildpad, een toekan, een ara en een wilde tapir. Hoogtepunt was toen de boot een half uur stilgelegd. Fantastisch! De geluiden, de vogels, de bomen. Genieten ten top. En nu zitten we aan tafel plannen te maken voor morgen.Donderdag kan ik via een internetstream de uitvaart bijwonen van mijn vader. Gelukkig is dat hier geregeld, weliswaar tegen betaling, want gratis internet kennen ze niet in de jungle.Enfin, morgen een dag varen en op zoek naar een bijzondere gifkikker. Heel benieuwd! Tot morgen!

Vanochtend om 5.45 uur ging de wekker. We verblijven op slechts 1 km lopen van de achteringang van natuurpark Peperpot. Maar om 6.15 vertrokken we met een busje naar de hoofdingang. Voor de tweede keer beklommen we de vogeltoren aldaar op zoek naar bijzondere vogels en andere dieren. Nou, die waren er. We hebben daar ruim twee uur op de toren getuurd naar onze gevleugelde vrienden. Daarna zijn we naar de achteringang gelopen. De route is in totaal 3,5 km, maar fotografen doen er drie keer langer over. Dedoodshoofdaapjes waren er natuurlijk ook weer en een zeer bijzondere gele specht was echt heel gaaf. BIj het Boetiekhotel hebben we daarna een heerlijke virginsorbet gedronken. Volledig verdiend. Rond 12.30 uur waren we terug voor de lunch om vervolgens in een rit van bijna anderhalf uur te rijden naar een stukje historie. De Jodensavanne. Een zeer bijzondere plek aan de rand van de Surinamerivier. Het gaat te ver om de hele geschiedenis te vertellen. MIjn advies…Google het even. Ik vond het erg bijzonder, maar het greep met niet naar de keel zoals ik had verwacht.Om 18.15 waren we weer “thuis”. Lekker even douchen en daarna was het tijd voor roti.Mijn lievelingsgerecht hier! Morgen gaan we vroeg nog een keer vogelen en dan na de lunch 4 uur varen in Braamspunt. Heel veel zin in. NU even lekker relaxen. Zo ziet onze avond er uit…

We zijn weer terug in Sutopia. Wat een dag hebben we weer achter de rug. Gisterenavond hebben we nog een avondherping sessie gedaan. Weer geen slang, maar wel de giant treefrog. IK heb daar een geweldige foto aan over gehouden. Uiteraard zal ik, nadat ik alle foto’s heb bewerkt, een mooie reportage op de site zetten. Wel weer een geweldige ervaring om in het pikkedonker door de jungle te lopen. Vanochtend om 06.00 werden we wakker van een hele kudde brulapen. Dat geluid is bizar hard. Na het ontbijt was het inpakken en wegwezen. Op het programma stond de Joodse savanne, een urbexlocatie en eindbestemming Sutopia. Een erbarbarmelijk slechte onverharde weg stond op het menu om tot de hoofdweg te geraken. Echt, zien is geloven. MIjn nieren zaten in mijn keel door het schudden. We waren na een uur schudden amper op de grote weg of de auto begon verschrikkelijk te ratelen. Zo erg, dat we niet verder konden. Als door een wonder kwam een bus langs met een bekende van Fredberg. Hij stopte en we mochten mee naar Paramaribo. Alle koffers en tassen overgeladen en hup in de bus. Na bijna vier uur rijden zijn we dan toch op de eindbestemming gekomen. Helaas geen Joodse Savanne. Peter bleef achter bij de auto, maar na een paar liter olie en 500 kilo lichter is hij al ratelend toch thuisgekomen.Het is zo fijn om weer een hete douche te kunnen nemen! Ik heb zelfs gezwommen in het kleine zwembad. In de namiddag hebben we nieuwe plannen gemaakt. Morgen om 06.15 naar Peperpot om wat vogels en apen te spotten en morgenmiddag alsnog naar de Joodse savanne. En zo is ook deze dag weer voorbij. Nog 8 dagen, maar nog wel met een mooi vooruitzicht. Kabalebo. Zoek dat maar eens op en word dan lekker jaloers! tot morgen!

It’s out of my hands, zoals de Duitsers zeggen. En zo is het. Vanochtend zijn we om 06.30 opgestaan voor een ochtendwandeling. Wellicht gaan we nu eindelijk toekans en andere tropische vogels zien. Behalve een ijsvogel en een kolibrie was het ruk. Ik ben snel terug gelopen om even alleen een half uurtje door de jungle te lopen. Nagedacht over een toespraak voor mijn vader. Mijn zoon heeft inmiddels aangegeven dat hij dit gaat doen. Hoe bijzonder is dat? Ik heb contact gehad met mijn broer. De rouwkaart is gemaakt en inmiddels weet ik dat de uitvaart volgende week donderdag is. Met een beetje gelukt kan ik de uitvaart bekijken via een link. Maar we zitten dan echt in the middle of nowhere. Ontzettend fijn dat dat geregeld is. Hoe gek het ook klinkt, maar de knop gaat langzaam weer om. Het is hier bloedheet, maar het hoogtepunt was wel dat we vanochtend drie reuze-otters voorbij zagen drijven in de rivier. Dat was echt zo gaaf! Morgen gaan we terug richting Paramaribo. We verblijven dan weer twee nachten daar en gaan dan ook varen. Op zoek naar flamingo’s, ibissen en dolfijnen. Zondag vliegen we met een klein vliegtuigje naar Kabalebo. Dat wordt het hoogtepunt van deze reis.. Ik ga dan wrs vissen met een local. Ik wil een grote redtail meerval vangen! Maar ja…niets is zeker. Dus…morgen een reisdag en nog een keer naar Peperpot. lekker douchen, en wassen. Daar kijk ik ook erg naar uit. We gaan dan Fredberg verlaten. Voor iedereen die naar Suriname gaat, is dit wel een must. Het is hier fantastisch! Ook direct een hele mooie herinnering aan mijn vader! Dank voor alle steunbetuigingen die ik heb ontvangen. Hartverwarmend! En dit uitzicht ga ik missen!

Jawel we leven nog hoor. Speciaal voor deze gelegenheid een extra lange blog. Waar waren we gebleven? Het gaat allemaal zo snel dat het lastig wordt om ieder moment te reproduceren. Maar goed… we hebben ons verblijf in Brownsberg (eindelijk) verlaten. Hier wordt 85 % van al het wildlife in Suriname waargenomen. We hebben inmiddels drie nachtelijke excursies achter de rug. Eén in Palulu en twee hier in Brownsberg. In Palulu zijn we uren op zoek geweest naar de bushmaster. Een  helse tocht over boomstammen, waterpartijen en vooral heel veel bushbush. Helaas niets gevonden, maar de tocht was geweldig. We hebben enorm geluk dat Dick mee is gegaan. Deze man ziet werkelijk alles. De volgende ochtend stond een tocht naar Brownsberg op het programma. Een uurtje rijden op een normale weg, maar nadat we eten hebben ingeslagen in Brownsberg, stond werkelijk een bizarre tocht naar boven. Nog niet eerdere zo’n weg gezien. Kuilen van hier naar Tokio. Chauffeur Juan verdient een standbeeld! Een uur rijden in amper 8 kilometer over een weg met giga kuilen en plassen. Met een normale auto zou je nog geen  5 meter gereden hebben om vervolgens volkomen vast te zitten. Iedereen die dit een keer heeft meegemaakt kan hier over meepraten. Brownsberg is een soort plateau met een spectaculair uitzicht over het Brokopondomeer. Dit meer voorziet Suriname van stroom enig zo groot als de provincie Utrecht. Op dit plateau zijn zoveel dieren, dat over de hele wereld biologen en vogelliefhebbers er op af komen. De accommodatie waar we drie nachten zouden verblijven konden we niet makkelijk vinden.Wel zagen we een soort plein met allemaal barakken. Een urbex-fotograaf zou jaloers zijn. Tot overmaat van ramp bleken deze barakken onze huisvesting te worden!!! Tja…waar moet ik beginnen? Zelden zo’n aftands onderkomen gezien. Hier zou je eigenlijk niemand mogen laten slapen. Ik heb gelukkig een metgezel in mijn kamer… een vleermuis!!!! Alles valt uit elkaar, de plee is te goor voor worden. De douche is koud, matrassen zijn versleten.En zo kan ik nog even doorgaan. Gelukkig hebben we met de ingekochte schoonmaakspullen de boel enigszins kunnen cleanen. We wisten dat de accommodatie “sober” zou zijn, maar sober is iets anders dan slecht. Op het moment van schrijven, moeten we nog 1 nacht doorbrengen. eigenlijk 1 nacht te lang. Het is hier mooi, maar ik had er gewoon meer van verwacht. Ik kan ook het brood met schimmel niet aanbevelen. Is er dan niets leuk hier? Oh jawel… Herping is geweldig! Als het donker wordt dan verschijnen tientallen  kikkers die blaffen als honden. EN de jungle komt tot leven. DIt is echt een belevenis om niet te vergeten! We zijn drie avonden tot 23.45 uur op zoek gegaan naar dieren. We vonden een geweldige groene parrotsnake, gewoon hier op het terrein. Maar ook een lanspunt slang (einde vakantie als je gebeten wordt), een buidelrat, een trompetvogel, een vogelspin, een knolstaartgekko, hagedissen, diverse vogels en vooral heel heel veel kikkers. Voor mij absoluut het hoogtepunt! Wat zijn deze beesten mooi. De glaskikker, de bladpad, de hoornkikker en natuurlijk de verschillende soorten boomkikkers. Gisteravond zijn we op zoek gegaan naar de emerald treeboa. Op een open truck met grote zaklantaarn hebben we een uur of twee lang langs alle boomtoppen gereden, maar helaas geen geluk. Morgen naar de Fredberg. Eigenlijk 1 dag te lang hier geweest, maar hopelijk wordt de Fredberg straks een topper. Samengevat, Brownsberg by night is zeer de moeite waard, maar voor de rest viel het tegen. Grote kans dat over twee jaar dit alles opgegaan is in de natuur. Ontzettend jammer, want dit gebied heeft zoveel potentie om er iets moois van te maken op het gebied van ecotoerisme.